Masters in Molde, Noorwegen

Het laatste verhaal

2010-06-03T18:58:00.021+02:00

We beginnen met het einde van dit verhaal; een toepasselijk en mooi liedje:

28mei.

Een dag na mijn derde en voorlaatste examen dat vrij goed was verlopen was het nogmaals een ongelooflijk prachtige en zonnige dag hier in het verre Noorwegen. Ik was vroeg wakker en zat even te niksen toen ik de geniale ingeving kreeg om er de hele dag op m’n eentje er op uit te trekken. Dat fietstochtje van de week voordien mocht zeker herhaald worden dus nam ik snel wat eten, drinken, wat boekjes met informatie over de streek en iets beschermends tegen de zon bij elkaar en sprong op ‘mijn’ fiets. Om 10 uur liet ik Molde achter mij en het toeval wil dat ik net op tijd aankwam om de veerboot te nemen zonder dat ik wist op welk uur die kwam. Tijdens dat kwartiertje op de boot heb ik de route voor de rest van de dag beslist. Hoe dat verlopen is zien jullie op de volgende foto’s.

De route zag er uit als volgt. De volgorde is alfabetisch en op het einde van H naar A want ik moest natuurlijk terug in Molde geraken. Uiteindelijk bleek ik zo een 103km gefietst te hebben...

'Mijn' fiets voor die dag.

Het eerste eiland in zicht.

Maar toch eerst eens terugblikken waar we vandaan komen...

Op het water ziet u een klein sloepje met enkele vissertjes. Leuke activiteit op een vrijdagnamiddag, en op een eilandje als dit heb je natuurlijk niets beters te doen.

Helder water, héél helder water. Ook al is dit op de foto misschien niet helemaal duidelijk.

Een poolse visser.

De wegen liggen er hier zelfs beter bij dan in België. Ook al is dat misschien niet zo moeilijk.

Een bushokje, denk ik.

Een verborgen strand, geen mens te zien. Tijd om even te pauzeren en wat te eten.

Tijdens mijn middagdutje op dit 'strand' (het mos was best lekker zacht om op te liggen) zag ik naast meeuwen ook enkele bijzondere kerels voorbijvliegen. Na wat opzoekingswerk bleken het enkele papegaaiduikers te zijn en een Europese zeearend.

De Europese zeearend dus. Op foto lijkt hij niet zo groot maar het was best een indrukwekkende verschijning. Een volwassen exemplaar kan een spanwijdte hebben van 2 tot 2,5 meter.

Het kleine bos die het strand verstopte.

Nooit geen levende ziel te bekennen of teken van leven te bespeuren, maar eens ik Midsund naderde kwam ik dit hagelnieuwe voetbalveld tegen.

Enkele jongeren die nog een setje winterbanden te verslijten hadden.

Typisch noors huis (makkelijk terug te vinden in de winter) met bijhorende noorse vlag en vlaggenwimpel.

Er is zelfs ook industrie aanwezig.

Zoek de grot.

Gevonden. Deze grot werd de naam Bjørneremshelleren gegeven wat gewoon berengrot ofzo betekent omdat archeologen er een skelet van een beer hebben teruggevonden. Dit was de woonplaats van de eerste bewoners van dit eiland, heel heel hééél lang geleden. Zo lang geleden dat ik er geen jaartal kan op plakken.

Jammer dat ik mijn vinger een beetje voor de lens hield.

Zie commentaar vorige foto.

Ik zie enkele wilde dieren, jij ook?

Ze hielden me in de gaten maar waren niet heel erg gestoord door mijn aanwezigheid.

De franse grot. 55 meter diep en genaamd naar vijf franse soldaten die zich hier verstopt hebben toen ze gevlucht waren uit een duits gevangenenkamp tijdens de tweede wereldoorlog.

En tenslotte spotte ik nog een zeearend.

Met een kleintje erbij die waarschijnlijk zijn eerste vlieglessen kreeg want hij schreeuwde het uit. Ik neem dus aan dat het linkse exemplaar een volwassen vrouwtje was.

Ik vraag me af welke roofdieren zich op dit eilandje (punt G op de eerste foto) bevinden.

Enkele viskwekerijen.

En uiteindelijk de héle lange weg terug richting molde (van punt G naar H, zie eerste foto) ...

Uitgeput is misschien wat overdreven(ik ben geen watje) maar wel heel moe kwam ik 9,5 uur later weer aan in Molde. Helemaal voldaan en uitgewaaid sleepte ik mezelf naar de overheerlijke douche. Dit was misschien wel één van de beste/leukste dagen tijdens mijn 4 maanden hier. Ik, mij en mezelf, een fiets, een volle zon en een noors landschap, meer heeft een mens soms niet nodig om gelukkig te zijn.

Zaterdag (29 mei) was het laatste feestje met zen allen samen want vanaf maandag(31mei) ging de eerste vriend (Raimon) naar huis. Maandag heb ik nog even afscheid genomen van mijn franse copain Mathieu die ik normaal gezien binnen enkele weken terugzie in Tromso. Dinsdag hebben we met de hele groep een afscheidsavond gehouden met gigantisch veel pizza en alle fotos van het afgelopen semester op het grote scherm. Jaarboeken werden uitgedeeld vol herinneringen en werden uitgewisseld om elkaar nog wat lieve afscheidswoorden en toekomstwensen mee te geven. Er werden nog enkele afscheids-speeches gehouden en enkele diploma's uitgereikt voor onder andere ‘de grootste optimist’, de beste ‘dancing queen and king’ en de ‘grootste zatlap’ en ‘party-organiser’ van het semester. Naar aanleiding van de russedag die werd georganiseerd door het ESN (Erasmus Student Network) die niet op deze blog is verschenen wegens ‘niet vatbaar voor publiciate’ werd er ook nog een prijs uitgedeeld. Deze prijs was een echte authentieke rode russebroek met bijhorende leuke rugzak met noorse vlag. En die prijs was voor . . . MIJ! Uiterst tevreden met mijn prijs heb ik meteen mijn broek laten zakken en die russebroek aangetrokken. Hoe die er uitziet zullen sommigen van jullie misschien wel een keertje zien als ze mij tegenkomen op festivals zoals Rock Werchter, Rock Zottegem, Pukkelpop en misschien nog enkele andere. Kortom was het een uiterst aangename en gezellige avond.

Vandaag (donderdag 3 juni) heb ik mijn laatste examen gehad en is het nu zomervakantie voor bijna iedereen. Landgenoot Sébastien is vandaag de lucht in gegaan richting België en ik zal de volgende zijn die Molde verlaat. Morgen zit ik op de bus richting Trondheim met een vliegtuigticket op zak van Tromso naar Molde op 23 juni. Wat er tussen nu en 23 juni zal gebeuren wordt één groot avontuur als kers op de taart van de afgelopen 4 maanden. Wat er de komende drie weken gebeurt zal niet meer op deze blog verschijnen dus is het ook tijd om hier van jullie afscheid te nemen. Niet getreurd, want dit afscheid betekent ook dat jullie mij de volgende keer in levende lijve terugzien. Mijn terugkomst op belgische bodem is gepland op 25 juni om 10u15 ’s morgens op Zaventem. Wie komt er mij oppikken? Mama? Papa? Broer? Zus? Of staat er een gigantisch verwelkomingscomité met spandoeken, taart, chocomousse, looza ace en toeters en bellen me op te wachten? Dit zijn geen subtiele hints maar eerder mijn fantasierijke brein die weer even los gaat dus neem dit laatste niet al te serieus:)

Als laatste dank- en afscheidswoord nog even het volgende. Nooit had ik gedacht dat deze blog zo graag en zoveel gelezen zou worden en zo succesvol zou zijn. Ik ben ongelooflijk blij dat jullie op deze manier ook wat van mijn avontuur en mijn verhalen hebben kunnen genieten. Ik hoop dat jullie het leuk vonden, ik in elk geval wel. Deze blog was eigenlijk enkel bedoeld voor vrienden, familie en kennissen maar is hier in Molde een bekend gespreksonderwerp geworden. Ik heb hier bezoekers gekregen uit Frankrijk, Duitsland, Letland, Denemarken, Finland, Amerika en bijzonder veel uit Nederland. Dus iedereen die dit leest: dank u om dit te lezen, het was fijn om gelezen te worden. En misschien toch even snel mijn excuses voor de typfouten omdat ik soms te lui was om het even te herlezen.

Tenslotte nog een toepasselijk en mooi liedje met dank aan Ieva voor de ingeving:

Sekken

2010-05-29T11:05:00.012+02:00

21mei. Een dag na mijn tweede examen ben ik met een pracht van een zon uit bed gekropen en
het zou zonde zijn om daar niet van te profiteren. Dus wilde ik er op uit maar ik had geen zin om te wandelen.

Uiteindelijk is het volgende uit de bus gekomen: Ik heb voor mezelf snel een fiets geregeld en zou de boot nemen naar dat grote eiland waar ik al 4 maand naar zit te staren van uit mijn raam als ik aan het studeren ben. Ik heb me altijd afgevraagd wat er daar zou zijn dus wilde ik dat even gaan ontdekken. Het eiland is ongeveer 18km² en er is een 'weg' rond het eiland van 20km lang. Het gekste van allemaal is dat er 150 mensen WONEN!

De boot op. In Noorwegen kan je nergens heen zonder een veerboot te moeten nemen...

Mijn vervoermiddel van de dag

En wederom laat ik Molde achter mij...

Het weer was prachtig die dag, dit uitzicht met zijn vele besneeuwde bergtoppen is hier al vaak tevoorschijn gekomen maar het gaat mij nooit vervelen...

Als de boot Molde achter zich laat worden in de verte enkele bergtoppen zichtbaar die je in Molde zelf niet kan zien. De rechtse is Skolmelia die ik de week voordien bedwongen heb, zie; http://bloggerbertblogt.blogspot.com/2010/05/een-wandelingetje.html

Varden, nog steeds met een beetje sneeuw

Boven op de brug van de boot was ik wat fotos aan het maken en van de omgeving en het zonnetje aan het genieten. We zijn met de kapitein aan de praat geraakt en van het een komt het ander. Uiteindelijk ging ik even het roer in eigen handen nemen...

Met bijhorende uitleg natuurlijk, ik was een goede leerling. De kapitein ging me bijna een job aanbieden bij Fjord1...

Het aanmeren heb ik maar aan hem overgelaten of ik ging dat eiland enkele meters verschuiven denk ik.

Ik denk dat ik op een verkeerd knopje geduwd heb want deze foto is zwart-wit. Hoe dan ook zie je Tusten waar ik enkele maanden terug ging snowboarden. Zie; http://bloggerbertblogt.blogspot.com/2010/03/sneeuwpret-met-een-plank.html

En jammer genoeg is het volgende filmpje ook in zwart-wit:

Geen mijnenveld maar een tolweg. Naar noorse gewoonte is er geen controle, je moet eerlijk zijn en het juiste bedrag in de gele bus stopppen.

De (onverharde) tolweg. Voor fietsers stonden geen prijzen op het bordje dus zijn we gewoon doorgefietst.

Mijn gezelschap van de dag;

Jammer dat het water een beetje een koperen kleur had anders had ik met plezier een duik genomen...

Zeer opmerkelijk om te zien op het eiland: een auto! Het eerste teken van leven en bewijs van aanwezigheid van mensen.

Waar je ook komt, overal poten ze van die picknicktafels neer...

De zuidelijke kant van het eiland. Huizen, elektriciteitspalen, een verharde weg... Beschaving!

Absoluut de moeite om hiervan een foto te nemen... Ofwel was het een ongelukje omdat ik met 1 hand aan het fietsen was...

Een pracht van een fiets(geleend van huisgenoot en wielrenner Magnus), maar toch een beetje materiaalpech gehad. Even aankloppen, wat sleutels vragen en het was snel opgelost, Danny (mijn fietsenmaker) zou trots geweest zijn op mij.

Op de terugweg richting Molde vertelde dezelfde schipper dat op die eilandjes grote vogels wonen. Na wat uitleg in gebrekkig engels(van hem) en gebrekkig noors(van mij) begreep ik dat hij de europese zeearend bedoelde.

Hij zou ergens een nest hebben in één van die bomen maar we hebben jammer genoeg niets gezien, zelfs niet met de schipper zijn grote verrekijker.

Een pracht van een dag met mooi weer, een beetje avontuur, een prachtige omgeving EN wat ik het belangrijkste vond, was het fietsen/sporten. Degenen die mij iets beter kennen weten dat ik in een wielerclub zit en dat er ook wel ergens een groot Flandrien in mij schuilt. Na 4 maanden in Noorwegen heb ik eindelijk wat gevonden die ik miste van thuis. Het fietsen deed deugd en was een heel leuke ervaring in het noorse landschap. Iets dat zeker nog eens moest herhaald worden. En dat is ook gebeurd want gisteren(28mei) ben ik er weer met een mountainbike op uit getrokken. Wat ik allemaal meegemaakt heb en gezien heb vertel ik een andere keer. Het heeft iets te maken met eilandjes, verborgen keistranden, wilde rendieren, grotten, zeearenden en op het eind van de dag heel veel spierpijn in de benen en zitvlak :)

Lied van de dag:

Een wandelingetje...

2010-05-25T19:29:00.011+02:00

in de bergen.

14 mei.

Om de visgeur kwijt te geraken wilde ik wel eens een dagje gaan uitwaaien in de bergen.
Het rode cirkeltje was het beginpunt en het groene cirkeltje het doel van de dag, een van de hoogste bergtoppen van de omgeving.

Mijn gezelschap van de dag.

Best nog veel sneeuw...

Een leuke evenwichtsoefening want het wandelpad is onzichtbaar en naast het wandelpad zak je een meter in de sneeuw...

Aangekomen bij het eerste meer. Mijn zwembroek (die in mijn rugzak zat) had duidelijk ik niet nodig...

Want er lag nog een beetje ijs op...

Veel ijs...

Even pauzeren, een groep is zo sterk als de zwakste schakel. En dat was ik in het begin van de dag maar toen de zon begon op te duiken en we wat hoger in de bergen waren kon ik mijn klim-kruip-en-springkunsten volledig laten gaan...

Altijd handig, zoeen bankjes...

Even stopppen om onze sokken uit te wringen. Want ze waren een beetje nat door al dat sneeuwstappen...

Niet dat het veel uitmaakte want blijkbaar hebben ze ook moerassen in Noorwegen...

Meer nummer 2

Hoger en hoger, verder en verder van de beschaafde wereld...

Je kon enkel de wind en het stromende smeltwater horen...

Mijn vrouwelijk gezelschap van de dag. Oorspronkelijk wilde ik enkel met Raimon de bergen in, maar de vrouwtjes hebben flink hun mannetje gestaan...

Daar is het beloofde zonnetje en blauwe hemel...

Molde is intussen niet meer zichtbaar...

Sneeuw, heel veel sneeuw...

Het derde meer.

De andere kant, het begin van de Julsundfjord.

Op ongeveer 50meter in hoogte voor de top van de berg Skolmelia(624meter) gingen we even uitrusten en op noorse wijze een kleine bbq houden voor het middageten. De zon liet zich volledig zien dus konden kousen(sokken voor de Nederlandse lezers) en schoenen en alles dat nat was snel uitgetrokken worden om te laten drogen.

Even poseren voor een foto. Tegen een vriendenprijsje is deze plaat beschikbaar in posterformaat om boven jullie bed te hangen...

Als je goed kijkt, kan je rechts onderaan nog het Rica Seilet Hotel zien...

Tijd voor een kleine siësta...

Op de terugweg richting beschaafde wereld gingen we nog een meer van dichtbij bekijken.

En enkele stenen er op gooien om te zien hoe stevig die laag ijs nog is...

Dat meertje werd gevormd door deze netjes geknutselde dam...

En bijhorend riviertje...

Ik wilde dat even van dichtbij bekijken...

En kwam snel tot de conclusie dat het water koud was. Hééél koud...

De terugweg was iets vermoeiender en langer dan verwacht, maar onder het motto "we zijn niet verdwaald, we zijn op avontuur!" hebben we de weg naar onze warme douche teruggevonden...

Als afsluiter een filmpje waar je kan zien hoe een spanjaard door sneeuw loopt...

Vissen op de Romsdalfjord

2010-05-22T18:15:00.014+02:00

WAARSCHUWING: NIET VOOR GEVOELIGE KIJKERS!

13mei.
Noorwegen is niet alleen het land van flauw bier en degoutante studentikoze zuipculturen maar ook het land van fjorden en vissen. Er ging een groepje van 6 gaan vissen in Åndalsnes en eentje heeft afgehaakt de dag voordien dus ben ik letterlijk en figuurlijk als laatste op de boot gesprongen. Mijn paper van 5000 woorden was net geschreven dus een dagje hengelen en ontspannen kwam als geroepen. Voor 400NOK nam John je mee op zijn kleine vissersbootje en gingen we in het midden van de fjord zijn hengels uitwerpen. John was een uiterst vriendelijke deen met vele straffe vis- en jachtverhalen en had alle begrip voor 6 onervaren sprotjes op een sloep die bij wijze van spreken nog nooit een levende vis gezien hadden. Alle vis die werd gevangen, mocht je ook meenemen naar huis dus hebben we ’s avonds enkele visjes op de BBQ gegooid. Uiteindelijk hadden we ongeveer 80kg vis mee naar huis. Zoals je op de volgende foto’s kan zien was het een uiterst mooie dag met een pracht van een (leerrijke) ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is. Eens gaan vissen en het noorderlicht zien waren misschien wel de twee grootste punten op mijn verlanglijstje van mijn erasmus-avontuur en dat lijstje is al meer dan volbracht. Op erasmus moet je alles eens gedaan hebben, ik heb die dag ook mijn eerste discussie/ruzie gehad in bijna 4 maanden tijd. Gelukkig voor de tegenpartij zijn er geen gewonden gevallen, de noorse frisse lucht geeft een mens als ik veel rust en er moet toch iemand de slimste zijn.

Eerst enkele fotootjes van de omgeving om te laten zien dat het mooi weer was...

Even een les geografie; Andalsnes is een uurtje met de bus rijden in zuidelijke richting ten opzichte van Molde. Andalsnes ligt aan het einde van de Romsdalfjord die 88km lang is en telt 3000 inwoners waarvan ik er die dag geen enkele gezien heb.

Onze vissersboot;

Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert. Hiermee kan je de vissersboot makkelijk mee samenvatten, maar het was een leuk schommelig bootje.

Captain John, met bijhorende tatoeages...

Eerst even kijken hoe het moet vooraleer zelf aan de slag te gaan...

Nu ging iedereen zelf aan de slag.

De vissers van de dag;

"likes to catch small fish" Ieva;

"Illegal german fisher" Andrea

"Big Fish" Raimon

"King of Knurrhahn" Bert

"fishing queen of Austria" Magdalena

"fish lover" Liva

Iedereen kreeg wat te pakken

Raimon met 1 van de 2 grootste kleppers van die dag (ong. 8-9 kilo)

Mijn ego en vreugde was zo groot dat er geen plaats was op de foto voor de vis zelf...

Maar het was geen kleintje en ik was er zeer blij mee, er zouden er nog velen volgen.

Het eerste slachtoffer die meteen ging kennis maken met het verroeste mes van John. Ik moest me inhouden om geen flauwe mopjes te maken zoals "Ik hoop dat deze vis een tetanus-inenting gekregen heeft toen hij klein was"...

En dat gebeurt zo:

De moderne visser vandaag vist niet meer met de natte vinger maar met moderne radar-apparatuur. Aan de vorm van de wolkjes op het scherm die scholen vissen voorstelden kon John zo vertellen om welke soorten vis het ging.

Heel veel activiteit te zien dus snel de boot stoppen en hengels uitwerpen...

Mijn hengel had nog maar net de bodem bereikt en ik had meteen beet. De strijd kon beginnen...

Rustig blijven en meter per meter de vis naar boven halen. John keek toe met motiverende blik...

Aan mijn vislijn te zien had ik precies iets groots aan mij haak geslagen. Ik voelde heel wat weerstand en het werd een heuse krachtoefening. Gelukkig had ik een veerkrachtige hengel, John vertelde me dat ik zijn persoonlijke hengel in mijn handen had met een visdraad van 300 meter lang en een maximum trekkracht van ongeveer 100kg.

Eindelijk kwamen ze boven drijven, het waren 2 flinke kerels van een 6-tal kilo. De aanhouder wint...

Wie niet sterk is moet slim zijn, maar als je sterk én slim bent dan ga je maar beter ook anderen helpen als het nodig is. Solidariteit noemt men dat...

Het was een flinke klepper en we waren beiden blij dat we hem op het droge gekregen hebben...

Voor degenen die willen weten wat we zoal aan onze haak sloegen even volgende uitleg. Alle vissen op bovenstaande foto's zijn koolvissen en dat zijn bijna de enige die we die dag gevangen hebben. John beweerde echter wel dat er meer den 80 verschillende vissoorten in de fjord aanwezig waren. Koolvissen zijn ervoor gekend zeer agressief en actief te zijn, vandaar de vele weerstand bij het ophalen. Op onderstaande foto de enige kabeljauw die we die dag gevangen hebben...

Wat we ook vaak boven haalden waren deze kleine kereltjes, knurrhahn genaamd (die we die dag de naam 'bitches' gegeven hebben omdat ze giftig zijn en we deze moesten terugwerpen).

Je hebt grijze en rode 'bitches', dit was een rode.

We luisteren even naar de uitleg van John, op de achtergrond hoor je mij vechten tegen die twee koolvissen die aan mijn lijn hingen.

Met een beetje geluk kon je meerdere vissen in 1 keer vangen en dat is me gelukt, ook al waren het enkele rode en grijze ponen ofwel knorhanen genaamd in het Nederlands.

Vissen in Noorwegen is leuk, bewijze mijn grote glimlach...

Geen commentaar.

Niet voor gevoelige kijkers.

Er werd ongeveer op 100 meter diepte gevist en als je van zoeen diepte een vis bovenhaalt dan kan die sukkelaar wel eens last hebben van de druk. Het gevolg is dat zijn maag wel eens uit zijn keel durft komen kruipen...

Vis moet natuurlijk vakkundig geslacht en gekuist worden. Ik wil altijd wat bijleren en John ging me tonen hoe dat moet.

Slager Bert in Actie

Dit is geen soort kwal, maar een heerlijk stelletje visdarmen...

En uit het niets komen daar natuurlijk meeuwen op af...

Als 20 meeuwen vechten om een darm, dan gaat de 21ste er mee vliegen...

Ik hoop dat GAIA dit niet ziet...

De vissers:

Terug aan het vaste land

Die vis wilde iedereen natuurlijk meenemen maar geen mens die zijn handen durfde vuil te maken...

Gelukkig kwam John me een handje helpen...

Alles netjes in zakjes en we konden terug richting Molde.

De bus-chauffeur zal gelachen hebben met die overheerlijke visgeur...

Terug in Molde werd een douche(gelukkig niet de mijne) omgevormd tot kuis- en slachthuis...

Terwijl de anderen de BBQ gingen aansteken liet ik mijn fileerkunsten botvieren, ZONDER in mijn vingers te snijden wat ik een flinke prestatie vond van mezelf. Ik heb nog nooit een vis gefileerd, maar al doende leert men...

Wel een beetje jammer dat we geen goede en scherpe messen hadden, maar we hadden er toch ons plezier in...

Uiteindelijk ging dat helemaal niet slecht, ik heb daar enkele schone filétjes van kunnen losmaken...

Ook gingen er gewoon enkele volledige vissen de grill op, maar wel eerst een beetje kruiden natuurlijk...

Een fijne dag midden in de examenperiode. Afgelopen donderdag mijn tweede examen afgelegd en dat is vrij goed gegaan, het volgende is op 27 mei en het laatste op 3 juni. Ontspanning is belangrijk dus heb ik nog enkele leuke dingen gedaan de vorige dagen. Wat dat was vertel ik de komende dagen wel een keertje, ik moet natuurlijk hard studeren in plaats van te bloggen...

John's website: http://www.rauma-jakt-fiskesafari.no/

Foto's: Andrea, Raimon, Magdalena
Filmpjes: Andrea
Deze blog is mede mogelijk gemaakt door de motivatie van Anton den B.

Sytten mai

2010-05-20T15:55:00.009+02:00

17 mei is voor de noren wat 21 juli is voor de belgen, 11 juli voor de Vlamingen en 27 september voor de franse gemeenschap. Beste (Belgische) lezers(want er zijn veel te veel anderen die mijn blog ook lezen); hoe zit dat ginder eigenlijk in België? Ga ik terug naar België of moet ik binnenkort een Vlaamse identiteitskaart aanvragen in het gemeentehuis en gaat mijn vliegtuig landen in de onafhankelijke republiek Brussel of ben ik weer onzin aan het uitkramen? Voor de duidelijkheid zal ik maar vermelden dat het wederom het laatste betreft. Hoe dan ook ben ik benieuwd wat de resultaten zullen zijn op 13 juni.

Maar ok, het gaat hier dus over Noorwegen. 17 mei is dus de nationale feestdag van Noorwegen en dat is hier voor die mensen grOOt feest en dat wordt overal gevierd. Ik als buitenlander met camera in de hand en totaal niet aangepast aan de dresscode van die dag(wat kon mij het schelen) ging dus vroeg opstaan en op pad door het regenachtige Molde.

Om 6 uur ben ik opgestaan om naar het Rica Seilet hotel te gaan. Daar staan enkele kanonnen die ze om 7 uur zouden afvuren. Jammer genoeg werd ik opgehouden door het gezelschap die me wilde vervoegen dus kwam ik te laat en heb slechts enkele schoten gehoord in de verte.

Maar dan toch een plaatje geschoten van die kanonnen en enkele mannen in klederdracht zodat het toch niet voor niets is geweest.

Doorheen de stad staan hier en daar enkele standbeelden van enkele bekende noren waarvan ik nog nooit gehoord heb waar enkele kransen werden neergelegd en enkele boeiende speeches werden afgestoken.

Normaal hebben ze een stoere lederen 'jekker' (of ne frak in het Vlaams) aan, maar vandaag toch maar een net pak met mooie witte handschoentjes. Weetje: de noorse politie is nooit gewapend tijdens patrouille op straat.

Normaal zie je geen kat lopen op straat, maar die dag was het een drukte van jewelste.

Iedereen staat te wachten op de optochten van allerlei verenigingen van de stad. Als eerste was de kinderoptocht met alle kleuter- en lagere scholen.

Velen dragen de nationale klederdracht, ik vraag me af als belgen die ook hebben en hoe die er dan uitziet. Elke kleur of elk type kleding verwijst naar de afkomst van de persoon, bv. de blauwe klederdracht zoals de dame links op het zebrapad is de kledij van de provincie van Molde, More og Romsdal.
Ook sommige mannen zetten hun hoed op en trekken hun pak aan maar meer en meer zie je mannen met gewone maatpakken ipv de traditionele kledij.

Het schoolkorps van een van de vele scholen.

Als tussendoortje even een filmpje:

Ergens in het begin van het filmpje zie je dit merkwaardig persoon(lees 'een voil jeanet' in de taal van het land van Aalst) passeren. Dit is een wannabe noors BV, of BN(bekende noor) in dit geval, met de meest gelezen blog in Noorwegen, terwijl ik die dacht dat dat de mijne was:)
Zijn blog: http://larstangen.blogg.no/blogg.html
Waarschuwing: Voor homofobe personen en mensen die twijfelen aan hun seksuele geaardheid is het af te raden deze link te openen.

Opmerkelijk vond ik hoeveel kleuterscholen er niet zijn in een stadje als Molde met 24,000 inwoners. Idem voor de lagere scholen en ook het aantal kinderen die elk dan ook heeft. Ik zou nu wel wat verbanden kunnen leggen tussen de demografische structuur van Noorwegen en de welvaart en economie van dit land maar dat gaat een beetje de saaie kant op misschien. Dus we gaan verder met wat plaatjes.

Ook opmerkelijk: Heel veel tienermeisjes gaan ook allemaal mee in de traditionele klederdracht. De overige doen dan een wedstrijdje wiehetkortsterokjekandragenendelangsteendunstenaaldhakkenzonderhaarpotentebreken. Een mond vol, probeer dat maar eens vijf keer na elkaar snel uit te spreken, al dan niet in dronken toestand. En voor de rest dragen al de kerels een deftig maatpak dat na enkele uren toch smerig is want op 17 mei moet iedereen ijs eten. Ook al heb je geen zin, regent het en is het ijskoud, iedereen eet ijs. Want dat is traditie...

In de namiddag was het tijd voor de volwassen optocht en allemaal die mannen en vrouwen vinden dat minstens even leuk als de kindjes van in het bovenstaande filmpje.

Heel wat verenigingen komen aan bod zoals de scherm-vereninging van Molde. (Ik wist niet dat ze die hadden).

Merk op: De schermster uiterst rechts(met die krullen) is mijn docente van het vak E-business. Ze heeft enkel een sociaal leven in Second Life en schermen is haar op het lijf geschreven want met dat masker aan hoef je haar gezicht niet te zien.(En geloof me, dat is geen streling voor het oog.)

Het eindpunt van de optocht waar enkele speeches werden gehouden en enkele liederen werden gezongen zoals natuurlijk het Noorse volkslied, jong en oud, iedereen zingt mee. Als belg die zijn trots voor zijn land nooit heeft meegekregen en waarvan het nationale en Vlaamse volkslied niet in zijn kop is gestampt was dit misschien een beetje een vreemde dag en een opmerkelijk gebeuren maar de Nederlanders en Letten in mijn gezelschap vonden het de normaalste zaak van de wereld. Bij mij was het vast niet enkel een gebrek aan nationalisme die niet in mijn (en in bijna elke belg zijn) aderen stroomt maar ook gewoon een gebrek aan interesse voor de gebeurtenissen en een lichte gevoelloosheid van zulke feestelijkheden. Dit wil echter niet zeggen dat het een saaie/stomme dag was, ik vond het allemaal zeer interessant om zien en een fijn aangenaam opmerkelijk gebeuren. De belgen zouden er zeker wat kunnen van leren, maar dan zou beter eerst iedereen is dezelfde taal leren/spreken/kunnen/beheersen.

Nog enkele kiekjes van de optocht.

De motor-club van Molde. (Ik wist ook niet dat ze die hadden)

De dans-club van Molde. (Daar had ik wel al van gehoord.)

De RUSSen (uitspreken als 'roes'). Een traditie van alle laatstejaarsstudenten van de middelbare scholen, vergelijkbaar met de '100 dagen' van bij ons. Van 1 tot 17 mei dragen ze allemaal een rode of blauwe broek afhankelijk van de studies en gaan ze allemaal opdrachten doen gedurende die 17 dagen. Deze opdrachten kunnen variëren van kamperen in de tuin van je leraar tot 48 pinten/biertjes drinken in 48 uur tot seks hebben in een boom. Voor elke opdracht heb je twee getuigen nodig en enkele foto's als bewijsmateriaal. Degene die het meeste opdrachten volbrengt krijgt een of andere prijs. Met andere woorden is het 17 dagen feesten, drinken en allerlei onregelmatigheden uitsteken. Een leuke traditie lijkt me.

En iedereen zingt mee in volle borst...

Moederdag

2010-05-09T19:30:00.002+02:00

Vandaag is het een bijzondere dag! Aangezien ik niet kan skypen doe ik het maar op deze manier, dan wordt het ook nog een keer door tientallen anderen gelezen ook en ziet iedereen wat voor een moederskindje ik ben, maar dat kan me geen fluit schelen. Ouders, daar heb je oneindig lang en veel het meeste respect voor en die moet je loven en danken. En vandaag is dat eentje in het bijzonder, MIJN MAMA! Want MIJN MAMA, dat is de beste. Dus lieve mama, een fijne moederkesdag in België gewenst!

Nog even snel wat nieuwtjes en interessante weetjes:
- Op moment van schrijven is het buiten aan het sneeuwen!! En dat heeft het vorige week ook enkele dagen gedaan. Tussendoor is er ook veel zon en een uurtje later ook heel veel regen, dus je hebt hier heel veel en heel snel afwisseling.
- Morgen heb ik mijn eerste examen (noors) dus vanaf nu zit ik in blok- en examenperiode, de lessen zijn sinds dinsdag al gedaan. Dat wil ook een beetje zeggen dat ik niet veel tijd en goesting('zin' voor de nederlanders die geen vlaams begrijpen) meer heb om nog veel te bloggen. Veel heb ik dan ook niet meer te vertellen. Ik zou altijd wel een beetje lulkoek kunnen spuien zoals nu maar dat gaat misschien ook een beetje vervelen.
- Op 23 juni staat er een vliegtuigticket op mijn naam van Tromsø naar Molde. Wat ik in Tromsø ga doen en hoe ik daar ga geraken is voor mezelf ook nog een groot mysterie.
- Afgelopen dinsdag had ik een pizza-avondje georganiseerd. We zijn met een 25tal studenten naar peppe's pizza pizza gaan eten 'all you can eat' voor een schappelijk prijsje en de pizza was lekker!
- wie zich mijn eerste blogbericht herinnert weet dat ik een prijsvraag geopend heb hoeveel ik nog zou wegen na mijn erasmus-avontuur. Enkele weken terug heb ik op een weegschaal gestaan en die wist me te vertellen dat ik nu 67kg weeg.
- Ik heb honger en ga me zo meteen een lekkere biefstuk met frieten en pepersaus maken. Ook al is deftig vlees onbetaalbaar hier, voor een keertje kan dat wel.

:D

Volle maan

2010-05-01T18:48:00.006+02:00

Merk op: deze foto's zijn gemaakt rond 11 uur 's avonds...

Ik denk niet dat ze dit bedoelen met middernachtzon, maar het lijkt er sterk op.

Nog nooit zo een donker land gezien als Noorwegen in de winter, maar nu verlicht de maan zelfs de bergtoppen die meer dan 10 kilometer verder liggen...

Lang geleden dat ik Jazzboy nog gezien heb...
(Dat bolletje rechts van zijn hoofd moet de maan voorstellen)

Het was koud buiten en ik had een beetje 'den bibber'
Dus mijn excuses voor de wazige foto's :)

Koninginnedag

2010-04-30T19:03:00.002+02:00

Ik heb al gemerkt dat aardig wat noorderburen mijn blog ook lezen, dus speciaal voor hun een eervolle vermelding over wat voor hun de leukste dag van het jaar is!(En wij belgen snappen er geen bal van)

Hoe weet ik wie er hier allemaal een kijkje komt nemen?
Aha! Wel kijk, helemaal onderaan vind je een knopje en daarop staat 'sitemeter' (big brother is watching you! En ik ook!) Als je daarop klikt, kom je hier terecht: http://www.sitemeter.com/?a=stats&s=s34bertblogt

En daar vind ik heel veel interessante informatie over wie jullie zijn, wat jullie hier doen, hoeveel jullie het hier doen en ook hoe lang jullie het hier doen...
Zo weet ik bijvoorbeeld dat er de laatste 7 dagen al 102 mensen mijn blog bezocht hebben. Ik voel me vereerd dat jullie met zovelen zijn!

Maar goed, daar ging het dus niet over. Vandaag is het een grote feestdag in Nederland en het enige dat ik daarover te vertellen heb is dat het daar evenveel geregend heeft als hier in Molde. Deze blog gaat dan ook nog altijd over Noorwegen...

Een leuk filmpje die Koninginnedag(als Nederlander uitspreken als 'Koninjinnedachhh' of 'Konichinnedachhh' afhankelijk van waar je in Nederland woont denk ik) samenvat:

Lied van de dag en van de hele week want ik draai het momenteel grijs:

En na 3 maanden...

2010-04-27T22:17:00.004+02:00

Morgen is het precies 3 maanden geleden dat ik mijn vertrouwde omgeving en huis en thuis achter me gelaten heb om een avontuur te gaan beleven van 5 maanden waar ik 10 maanden naar uitgekeken heb. Dat de tijd snel voorbij gaat merk je altijd nadien pas terwijl de klok bij mijn weten nooit sneller heeft getikt.

Ik heb hier al meer beleefd dan ik me had kunnen inbeelden dus de verwachtingen zijn tot nu toe al heel sterk ingelost. Terwijl ik nog iets minder dan 2 maanden te gaan heb en nog meer net over de helft ben heb ik al het gevoel dat ik aan het begin van het einde van dit alles begonnen ben. Niet dat dit een reden is om te treuren, integendeel. We(ik) blijven er hard tegen aangaan en gaan nog ten volste er van proberen genieten.

Maar hoe zit dat hier nu nog? Ik heb nu nog anderhalve week 'les' terwijl de meeste lessen eigenlijk al afgelopen zijn. Er wordt nu voornamelijk gestudeerd en voor school gewerkt en da's natuurlijk niet meteen het meest boeiende om over te vertellen op je blog, dus ik ga dat ook niet doen.

Vorige week donderdag ben ik in het gezelschap van 4 dames afgezakt naar bar Alex(die jazz-bar waar ik het eerder al over had) voor een jazz-optreden. Toen we binnenkwamen zagen we dat we 50NOK ingang moesten betalen en aangezien de dames niet helemaal overtuigd waren werd er toch even overleg gepleegd wat ze zouden gaan doen. De sympathieke dame aan de ingang vroeg nieuwsgierig wie we waren en toen we zeiden dat we erasmus-studenten waren op uitwisseling in Molde om hier te studeren werden we uitgenodigd als speciale gasten en mochten we gratis binnen. Net voor het begin van het optreden ging diezelfde dame een inleiding geven en ging ze ons ook nog eens voor de hele zaal vermelden en werden we uitgenodigd helemaal vooraan plaats te nemen.

Hoe dan ook was het een hele fijne avond met mooie muziek. Ik was blij te horen dat mijn gezelschap er ook van genoten had.

Voorts is het me de laatste dagen opgevallen hoe lang de dagen worden. Rond 5uur in de ochtend is het al licht, en rond 10 uur in de avond wordt het pas donker. Ik ben benieuwd hoe het binnen een maand zal zijn...

Voor de muziek-geïnteresseerden van wat ik donderdag te zien en te horen kreeg:
http://www.myspace.com/jofska
http://www.joskaansar.com/home.php

Lied van de dag

2010-04-22T16:06:00.004+02:00

Enkele jaren terug hadden de Fixkes een hit met dit nummer:

Vandaag heb ik in mijn muziekbibliotheek de Fixkes herontdekt.
Lied van de dag:

Prachtig weer hier vandaag in Molde, maar letterlijk niets nieuws onder de zon.
We proberen flink te zijn en te studeren en voor school te werken, want dat moet hier nu eenmaal ook gebeuren.

Vanavond ga ik nog eens naar de Jazz-bar afzakken, hopelijk met succes deze keer, ik kan vandaag een aardig streepje muziek appreciëren.

Nog eentje om het af te leren:

Bezoek: deel 3

2010-04-21T17:48:00.015+02:00

Dag 3 samen met broer, zus, mama en opa. De laatste dag voor de bezoekers voor ze terug naar huis gaan. Deze dag zouden we rustig aan doen en zou ook niet zo lang worden als de andere.

Zogezegd zo gedaan. We zijn naar Ålesund geweest, een stadje van 40.000 inwoners ten zuiden van Molde, gekend voor zijn vissershaven.

Opnieuw verlaten we Molde en nemen we de boot naar de andere kant van de Moldefjord.

Het weer was prachtig, maar dat is spijtig genoeg niet de hele dag zo gebleven.

Als het er hier altijd zo zou uitzien, en het altijd zo mooi weer zou zijn, ik zou meteen verhuizen...

Schoonheid is subjectief, maar ik vind het hier prachtig...

Als een hoop mannen samen op zee zitten voor lange tijd en ver weg van huis dan moeten ze opletten voor enge ziektes. Eén van die ziektes is het voor mannen levensgevaarlijke DSB. Vooral testosteron-gevoelige macho's die met zichzelf geen weg kunnen hebben er wel eens last van.
In deze context staat DSB voor Dangerous Sperm Built-up.
Maar nu de prijsvraag van deze week: Wat is het verband met onderstaande foto? Als je goed kijkt staat er in die blauwe driehoek 'DSB'. Of is er geen verband en zit ik gewoon lulkoek te verkopen? En wat zie je dan wel op onderstaande foto...

De winnaar krijgt een zakje gezonde noorse lucht opgestuurd...

We naderen Ålesund...

En de wolken naderen ons...

Hurtigruten...

Herdenkingsmonument voor britse soldaten tijdens WO2...

Een vissertje die vis aan het fileren is. Verser dan dit kan je hem niet krijgen dus hebben we meteen ons avondmaal voor die dag gekocht. De vis was fris en voor 40NOK of 5euro per kilo vond ik dat een koopje. Zelden zoveel, zo goedkoop, zo lekker en zo verse vis gegeten als die dag.

En ander vissertje, maar geen idee wat hij aan het doen was. Hij vond het leuker om de ogen er uit te snijden en de koppen een beetje open te breken...

Maar het zijn wel geen kleine visjes die hij gevangen had...

Het bekendste straatbeeld van Ålesund...

Het doet me een beetje aan Gent(onderstaande foto) denken...

Hurtigruten en een stukje haven

Enkele visserbootjes

Een stuk rots in het midden van de stad. Terwijl je er met de auto naartoe kan wilden mijn moeder en zus de kortste weg naar omhoog nemen. En wat is de kortste weg? een 500-tal trappen naar omhoog die ze op de rots geplakt hebben.

Ik ging uiteraard mee. Intussen was het weer omgeslagen en was er best een felle wind opgekomen...

Wat buskruit, een loden bal, en je kan zo de hurtigruten naar de zeekelder sturen...

We beginnen rustig aan aan onze klimtocht. Snel wordt duidelijk dat je een mooi zicht over de stad krijgt.

Zus en moeder gingen met volle moed naar boven. We hebben alleen maar mensen gezien die de afdaling maakten, niemand zo sportief en moedig om het in de omgekeerde richting te doen.

Het werd grijzer en grijzer, later op de dag zou het ook beginnen regenen maar toen zaten we al droog en wel in de auto richting Molde.

Weer een stapje hoger, en je zag elke keer de huisjes kleiner worden...

Moeder liet zich niet kennen, met de glimlach en stevige pas naar boven.
Een beetje jammer van de foto dat mijn vinger er ook op staat:)

En eens boven gekomen zag het er allemaal zo uit, jammer dat de kleur grijs een beetje domineert...

Op weg naar huis, aan het einde van de wereld klaarde hele hemel open.

Lied van de dag:

Molde, als het er altijd zo zou uitzien, en het altijd zoeen weer zou zijn, ik zou er nooit willen wonen...

En zo eindigde de dag. We gingen onderweg nog even winkelen voor het avondeten en de terugreis naar België. 's Avonds in het hutje die lekkere verse vis gemaakt en nadien even nagepraat over koetjes, kalfjes en Noorwegen.

De volgende ochtend was het tijd voor het afscheid en degenen die me iets intiemer kennen weten dat ik eigenlijk een grote huilebalk ben maar het is makkelijk droog gebleven. Het zijn lange en vermoeiende dagen geweest, maar ze hebben deugd gedaan.

Een bekende stem, een bekende kop, dat is zeker uiterst fijn en aangenaam tijdens zoeen avontuur in het verre koude Noorwegen, alleen en weg van alles dat bekend en gekend is.

Maar het is hier leuk en ondanks zijn nadelen en moeilijkheden heb ik het hier goed, heel goed. Ik blijf hier graag nog even, nog 2 maanden en 4 dagen. Ik tel niet af, want ik kijk niet uit.

De blog heeft een beetje vertraging gehad en intussen is er weer een weekend voorbij. Is er wat gebeurd en hebben jullie wat gemist? Ja, ik heb het zotste en leukste weekend gehad van mijn volledige verblijf tot nu toe.

Ga ik jullie daarover vertellen?

Nee, sorry, niet voor publicatie vatbaar:)

Bezoek: deel 2

2010-04-20T20:40:00.012+02:00

De dag nadien zijn we op zoek gegaan naar het mooiste stukje natuur in Noorwegen.

Ik denk dat we het gevonden hebben.

We laten Molde achter ons liggen en nemen de boot naar de andere kant van het water...

Even bijpraten met opa, die net zoals alle andere van mijn bezoekers zo verwonderd was dat er hier nog zoveel sneeuw ligt.

Het weer was iets frisser en het was iets meer bewolkt...

Maar soms kwam de zon wel even schijnen...

Aker stadion van FK Molde.

Het Rica Seilet hotel

Mijn school

Een naar Noorwegen grote stad die heel klein wordt...

héél klein...

Het einde van de wereld zou je denken...

Ik die even betrapt word terwijl ik foto's maak voor mijn blog...

Zus met een vreugdevolle glimlach, blij dat ze haar kleine broer nog eens terugzag...

En broer Tom die even wilde rotsklimmen.

Het begin van de welbekende Geiranger-fjord.

Mijn opa wilde dat even van dichtbij bekijken...

Mijn grootvader kon het bijzondere natuurlandschap aardig waarderen, maar hij raakte toch even het noorden kwijt als hij het toilet wilde opzoeken.

Tip voor alle nederlanders: Als je komt kamperen met een caravan(uitsprekken als "kerreven"), zoek dan een plekje met een iets minder steile helling in de buurt.

Een dag als deze was een streling voor het oog, net zoals deze zonsondergang.

Lied van de dag

2010-04-17T19:56:00.001+02:00

Het tweede deel van het bezoek laat een beetje op zich wachten door gebrek aan tijd en zin.

Intussen een liedje aangepast aan het weer hier in Molde.

Bezoek: Deel 1

2010-04-15T20:07:00.012+02:00

Afgelopen weekend heb ik bezoek gekregen vanuit België. Ik wist dat moeder, zus en broer(Tom) deze richting uitkwamen maar er was ook een vierde onbekende persoon onderweg waarvan ik geen flauw idee had wie het was. Het was een hele nerveuze vrijdag-namiddag geworden tot een onderbuur naar mijn kamer kwam gestormd om te vertellen dat er een vreemde auto op de parking stond en er vier mensen rond het gebouw liepen. Het wederzien was een beetje overweldigend maar uiterst aangenaam. Het was een blij wederzien. Ik was al helemaal aangenaam verrast toen ik plots ook mijn grootvader de trap zag opkomen!! Al eeuwig bodemloos veel respect gehad voor alle familie en grootvader in het bijzonder, en dan maar even 2000km gaan reizen op je 88ste om een van je kleinkinderen in het verre Noorwegen te gaan bezoeken. Knap!

Heel veel foto's zullen stap per stap vertellen hoe de belgische wind door het noorse landschap waaide...

Een adrenaline-stoot jaagde wel door mijn lijf toen ik daar plots een bekende vierwieler op de parking zag staan, het bezoek is aangekomen...

En dat bezoek heeft ook wat lekkere en handige spullen voor me meegebracht!

Na een lange reis heb ik even mijn visite naar hun hutje gebracht. Het zag er goed uit en het was goedgekeurd.
Het zicht vanuit het hutje was ook goedgekeurd...

Je komt niet naar Noorwegen op bezoek om niets te doen dus gingen we er elke dag op uit. Je kan zien dat het ook hier lente geworden is...

Moeder-lief had haar gerief, en ze bekeek het noorse landschap door een ver-kijkende bril...

Broer en zus, die broer, dat ben ik...

Het plakt aan de rotsen, het is wit, en het is geen sneeuw, wat is het...

Een klein vissersplaatsje ergens op het einde van de wereld...

Den duits zat hier ook, het begin van de befaamde Atlantikwall

Het doet me aan Normanië denken...

Den duits was precies bang in het donker. Als de zon niet schijnt, dan hebben ze deze schijnwerper nog...

De bekende atlantic road. 'Gewoon wat bruggen' zou je kunnen zeggen, maar ik vond het best leuk. Het was fijn om eens wat anders dan Molde te zien

Ook in Noorwegen kan het aangenaam mooi weer zijn...

Maar er was wel veel wind dus gingen we op een tactische plaats even wat eten.

lied van de dag:

Kweekvijvers met visjes...

Water en bergen, zo kan je Noorwegen snel samenvatten...

De ene dat ben ik, de andere da's mijn broer...
Maar wie is wie?

's avonds voor het eerst sinds maanden nog eens kunnen proeven van mama haar kook-kunsten. Als je in Noorwegen bent moet je eens vis eten en zeker ook een keertje zalm en samen met aardappeltjes uit België was die heel lekker. Nadien heb ik op een noors paas-ei getrakteerd als dessertje en werd er nog even besproken wat we de volgende dag zouden doen. Wat dat was en hoe het er uit zag, dat zie je een volgende keer...

Paaseieren in Trondheim

2010-04-08T20:44:00.016+02:00

Laten we beginnen met een muziekje, da's altijd aangenaam tijdens het lezen...

Terwijl in België de paasvakantie pas begonnen is, is de mijne net afgelopen. En heb ik op mijn luie kont gezeten en niets gedaan tijdens die week vakantie? Tuurlijk niet. Zoals vermeld in het vorige blog-bericht heb ik het paasweekend in Trondheim doorgebracht.

Beelden zeggen meer dan duizend woorden...

Een brug, lekker boeiend:)

In noorwegen kan je zelfs je eigen tuin niet uit zonder een veerboot te moeten gebruiken...

Ons busje

Ons bootje

Fjorden met een laagje ijs...

Na een (voor mij vervelende) lange busrit (al de rest lag toch te slapen) zijn we veilig en wel aangekomen ergens in het midden van nergens in Trondheim. Onze gastheer voor de komende dagen stond ons op te wachten met de auto en voor we het goed en wel beseften gingen we onze hongerige magen en onze luie benen onder een keukentafel schuiven die bedekt was met overheerlijk vers en veel te veel en veel te lekker eten zoals ik het thuis keer op keer gewoon ben. Dat heeft mij meteen gunstig gestemd en de toon was gezet voor een aangenaam paasweekend ergens in een vreemd koud land ver weg van het kleine dorpje Galmaarden waar ik gewoon was het laatste halve decennia Pasen te vieren.

Wie was onze gastheer? Dat was Erik. En wie is Erik? Dat is een uiterst aardige noor met filipijnse roots die met zijn moeder en twee broers in een klein gezellig huisje op 10km van het centrum van Trondheim woont.

In mijn gezelschap bevonden dit weekend in Trondheim drie letse meiden op de voorgrond van de foto, landgenoot Sébastien en steeds meer noors dan nederlands ook al wil ze dat zelf niet toegeven, Paulien, die hier op mijn blog nog al eens de revue is gepasseerd.

We zijn vroeg opgestaan om de stad in te trekken, we zijn hier dan ook maar enkele dagen.
Blijkbaar was er iemand nog vroeger opgestaan om voor dag en dauw voor een heerlijk en uitgebreid ontbijt te zorgen. Wederom, onovertreffelijk. De schuldige van dit alles zoals ook de maaltijd van de avond voordien was de moeder van Erik die ettelijke uren aan het koken ging met bijpassend haarnetje op het hoofd. Gelovig, sympathiek en altijd neuriënd in de keuken. Een leuke goedlachse dame die zich kranig hield met 3 rakkers van zonen.

Het oudste en vast ook het mooiste gebouw van de universiteit van Trondheim

Auto en privé-chauffeur Erik

De welbekende Nidaroskathedraal, belangrijkste gotische monument van Noorwegen...

Herdenking slachtoffers WO2

Naast de kathedraal, het aartsbisschoppelijk paleis

De nidelva (noors voor 'de rivier nid') met bovenaan de universiteit van Trondheim

Het is vakantie, de boog kan niet altijd gespannen staan...

De 'wereldbekende' fiets-lift in Trondheim.

Een wat? Ja, een fiets-lift...

Voor luierikken die sportief willen doen en gaan fietsen maar toch dit (h)euveltje niet meester kunnen...

Kabouter Wesley zou zeggen:

Trondheim centrum

Koninklijk verblijf van (wie anders?) de koninklijke familie van Noorwegen

Een of andere viking. De oudste, of de mooiste, of de grootste, of de lelijkste, of de sterkste, ik weet het niet meer...

Trondheim station

Fort Kristiansten

Met zicht op de stad

Ook de universiteit kan je goed zien liggen

Een toren met rond-draaiend restaurant bovenin.
Misschien heb je van daar ook een mooi zicht over de stad...

Dus dat gingen we eens bekijken:)

En jawel...

De middag begon op zijn laatste voetjes te lopen en de onze deden voldoende pijn dus was het tijd om naar onze logies terug te keren. Terug aangekomen in de woonwijk zagen we moederlief(wederom met haarnetje) buiten met een BBQ en kilo's gemarineerd vlees worstelen. Het vlees en alles die er bij hoorde, inclusief het dessert nadien was subliem.

Tijd om even uit te rusten en voor de dames tijd om zich op te frissen en op te dirken om die avond nog een stapje te zetten in Trondheim stad bij nacht. Ik en Sébastien zijn altijd fris dus voor ons is dat niet nodig. Wij gingen dan maar paaseieren rapen en in noorwegen zien die er zo uit:

Intussen konden we ons prima vermaken met Guitar hero en andere leuke spelletjes op de Wii van Erik. Wegens te grote onnozelheden en te hoge rock-ster wannabe gehaltes zijn hier geen foto's van gemaakt...

Het avondje uit die avond was ook best leuk, misschien dat ik hier later op terug kom in een tweede deel over een aangepaste versie en eigen interpretatie van de 'noorse cultuur'.

Op palmzondag heb ik geen paashaas zien springen, maar terwijl alle anderen nog sliepen(ze vielen zaterdagavond dan ook meteen in slaap, altijd gezellig!) heb ik een aangenaam zonnig ochtendwandelingetje gemaakt. Wederom geen beelden beschikbaar.

Enkel ik, de zon en een muziekje in de oren.

Het was een mooi en geslaagd weekend...

Over weekend gesproken, het volgende staat voor de deur! En wat staat er te gebeuren? Eigenste moeder lief, zus en broer Tom(voor degenen die me niet kennen, en ik weet dat er hier enkele lezers zo zijn, ik heb namelijk twee broers, Tom en Pieter) komen op bezoek!!

Misschien vind ik dat toch leuker en kijk ik er meer naar uit dan ik wil toegeven...

Witte donderdag

2010-04-02T14:24:00.008+02:00

Lied van de dag:

Rimo

Het oude voetbalstadion, alles nog mooi maagdelijk wit bedekt onder een laag ijs.

Het wordt lente, dus 1 keer op het jaar gaan noren ook hun auto wassen. Het was ontzettend lang geleden dat ik nog eens een propere auto gezien had...

Het romsdal-museumpark met een heleboel authentieke huisjes van héél lang geleden. . .

Dichtgevroren meertje...

Altijd wel beweging te vinden op het water...

Molde city

Alle zichtbare bergtoppen kan je hier met naam en hoogte terugvinden met dit ultramoderne instrument...

Niet helemaal accuraat, het is de rechtse van de 2...

Ik denk dat ik dit heuveltje nog eens kom bezoeken als de zon op komt...

Ik vertrek binnen een uurtje voor enkele dagen naar Trondheim(dik 200km boven Molde) om daar Pasen te gaan vieren dus ik mag zo meteen even 4-5 uur op de bus gaan zitten en daar heb ik niet echt zin in! Het doet er mij aan denken dat ik snel nog even mijn Ipod moet opladen en ook meenemen.

Vrolijk pasen en tot volgende week!

1 april zonder flauwe mopjes

2010-04-01T21:06:00.005+02:00

Want dat is cliché en daar doen we niet aan mee.

Gisterenavond dus iets na 20u naar de Jazz-club afgezakt maar daar was geen kat(of kip voor de nederlandse lezers) en ook geen jazz-instrument te bespeuren. Teleurgesteld maar er me snel bij neergelegd te hebben heb ik dan nog maar een avondwandelingetje gemaakt en me getroost met een ijsje en dat was ook best fijn want het was en het is nog altijd mooi weer.

Echter vandaag een slimme noorderbuur gesproken die hier een PhD volgt en die ook jazz(wordt in het noors als 'jas' uitgesproken) weet te appreciëren en die wist me te vertellen dat ik een hele leuke avond gemist heb in de Jazz-club. Blijkbaar is de tent anderhalfuur later volgestroomd met mensen en zijn de muzikanten meer dan een uur later beginnen spelen. Tevreden met mijn ijsje en de wandeling had ik er dan ook niet meer aan gedacht om later nog eens een kijkje te gaan nemen. Jammer jammer, maar volgende weken heb ik nog enkele kansen want er staan nog enkele leuke dingen op het programma.

Altijd leuk om even met de zelfontspanner te spelen. Op het knopje duwen en dan heb je 10 seconden om ergens te gaan zitten...

Regelmatig komen hier schepen aan van de 'Hurtigruten'
Uitleg vind je hier:http://nl.wikipedia.org/wiki/Hurtigruten

Noorderlicht...

Een mens moet ook eten en een mens als ik lust wel eens(en ook meerdere malen) een pizza, dat hebben de meesten intussen wel door.
Wederom vandaag zelf een lekkere pizza gemaakt:)

En het was LEKKER!

Lied van de dag: ...effe wachte...nog effe wachte...

PIZZA!:)

Om de pizza beter te laten verteren nadien nog een zonnige wandeling gemaakt en enkele mooie kiekjes kunnen schieten. Het resultaat zie je morgen...

Lied van de dag

2010-03-31T17:41:00.003+02:00

Vanavond zak ik af naar de jazz-club in Molde in het Alexandria hotel voor de paas-jazz jamsessie.

Lied van de dag, mijn favoriete band van het moment:

222 Varden

2010-03-30T17:55:00.009+02:00

Ik heb al lang niets meer verteld hoe het hier met me is en heb al lang geen gekke verhalen meer verteld met vreemde doordachte grappige opmerkingen van wat ik hier allemaal zie en denk. Wederom ga ik jullie nog langer in spanning moeten houden maar ik kan wel heel snel en kort zijn.

Het weer is hier heel mooi nu en daar profiteer ik van. Sinds vandaag is de hoofdpijn zo goed als voorbij, soms nog eens wat duizelig en wat stekende hoofdpijn, maar dat valt goed mee. Alleen de neus die een beetje vervelend doet soms en best nog wel veel pijn doet op sommige plaatsen. Vandaag heb ik wat leuks gedaan(dat doe ik altijd) dus ik ga iedereen wat zoet houden met enkele mooie plaatjes. Tenslotte is daar ook het meeste vraag naar heb ik de indruk, sappige verhalen moeten maar wat op zich laten wachten, die duren ook wat langer om te schrijven.

Bij de weg, ik heb paasvakantie! Een hele week lang, maar de komende dagen moet er ook wel wat flink voor school gewerkt worden(om toch maar niet het idee te geven dat het hier een grote droom-vakantie is).

Lied van de dag:

In het gezelschap van een noor met luxemburgse identiteitscrisis en een vriendelijke belgische noorderbuur ben ik gaan wandelen in de bergen. Het was een zeer mooie en aangename wandeling, alleen jammer dat er zo weinig bomen zijn...

Ik kan me geen toepasselijkere uitdrukking dan MAAGDELIJK WIT bedenken...

Aker stadion en Rica Seilet hotel

De 222 in de titel betekent dat je vanop Varden 222 bergtoppen kan zien in de omgeving.
Tel jij ze even na?

Molde city...

Het paadje die we genomen hebben om terug naar beneden te gaan. Ongeveer 20 centimeter breed, zette je een stap verkeerd, dan ging je makkelijk een halve meter de sneeuw in...

Ontbossing, ook in Noorwegen want ze hebben er hier toch genoeg...

Als ik zeg dat er een meter sneeuw ligt, dan overdrijf ik niet, het is eerder ongeveer anderhalve meter...

Lied van de dag

2010-03-28T17:42:00.002+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=u9SkQa9CO5M

Bjorli

2010-03-27T14:18:00.018+01:00

Non semper arcum tendit Apollo, zeker niet als je voor vijf maanden weg van huis bent om in een (prachtig) land als Noorwegen te gaan studeren. Dus zijn we er enkele dagen op uit getrokken.

We? Ja, ik en vijftien andere studenten waarvan het grootste deel internationale studenten. We hebben een hutje gehuurd(en er 2 gekregen) voor enkele dagen in Bjorli(uitspreken als "Bjoerli"), twee uurtjes rijden met de auto van Molde.

Het hele traject mijn ogen opengetrokken en genoten van het verbluffende mooie landschap. Noorwegen, letterlijk en figuurlijk het einde van de wereld...

Eerst even mijn zonnebril opzetten, want het zonnetje schijnt...

Je kan in Noorwegen nergens naartoe zonder een ferry te moeten nemen, dus het was even wachten geblazen. De weg lijkt in het water te verdwijnen, het is de boot op of rechtsomkeer maken.

En als je even moet wachten, dan kan je maar beter even wat foto's maken.

Daar is hij al. Het zou ook de blijde intrede van een goedheilig man kunnen zijn maar Sinterklaas kennen ze hier niet in Noorwegen.

Road trip. Noren kunnen een aardig stukje door de bochten scheuren met een auto die er absoluut niet voor gemaakt is en die de leeftijd om de schrootpremie op te strijken al enkele jaren bereikt heeft(met gebrekkige ophanging en wegen die nog slechter zijn dan sommige in Wallonië).

Even stoppen.

Dit is 'Trollvegen', met 1100meter de hoogste verticale rotsformatie van Europa.
Mijn vriend wikipedia zal de rest vertellen:) http://nl.wikipedia.org/wiki/Trollveggen

Vreemd genoeg kijkt iedereen de andere kant op, Trollvegen bevindt zich links op de foto buiten beeld...

Een waterval, door moedertje natuur buiten werking gesteld.

Welkom in Bjorli.

Onze huisjes.

Aangezien er ruimte zat was heb ik voor mezelf een tweepersoonskamer kunnen veroveren met dubbel bed:)

Uitzicht van de kamer.

Dinsdagochtend. Tijd voor het ontbijt en daar gingen de noorse jongens voor zorgen maar aangezien ze van het type waren die denken dat eieren rond zijn heb ik het maar gedaan...

Degenen die me wat beter kennen weten dat het moeilijk is om 's morgens een glimlach op mijn gezicht te krijgen...

De eitjes waren meer dan goedgekeurd en aangezien ik al een reputatie had door mijn truffel-, pizza- en spaghetti-kwaliteiten werd ik voor de rest van de tijd tot chef-kok gebombardeerd...

Genoeg ontbeten, tijd om een beetje te sneeuw-surfen...

Enkele indianen die de weg kwijt zijn...

Ze hadden zelfs enkele leuke hondjes mee...

Ingepakt, tijd om naar boven te gaan...

Dit is meestal het leukste van de dag...

Toch maar eens uitkijken welke kant we op moeten, ook al kon je hier niet echt verdwalen...

Gelukkig heeft het niet geregend of gesneeuwd, maar de zon heb ik ook niet gezien...

Tijd om naar beneden te gaan, eens kijken als we het nog kunnen...

Snowboarders zijn er voor gekend luieriken te zijn, ik neme dit in acht...

Mijn snowboard-maatje van de dag...

Eens kijken hoe goed ze het kan, ons niveau was aardig gelijkwaardig...

Als het goed begint te gaan, dan krijg je te veel zelfvertrouwen en dan ga eens wat snelheid nemen, maar voor een beginneling als ik is dat niet altijd een goed idee...

Het zou ook gewoon een menstruerende bosduif kunnen zijn die even voorbij vloog...

Maar dat was het dus niet. Frontaal op mijn gezicht gevallen op een ijzige beton-harde piste, het lachen was me vergaan. Een bloedneus(voor het eerst in mijn leven!), schaafwonde op neus en lippen en de binnenkant van mijn onderlip gesneden. Neus en vooral lippen waren zeer sterk gezwollen maar dat is nu(vier dagen lager) al een pak beter, de hoofdpijn is nog steeds niet over. Gedwongen tot het slikken van aspirine en voor de rest heb ik niet meer kunnen doen dan de voorbije dagen en nachten in bed liggen met gesloten gordijnen. Slapen ging ook nauwelijks of moeilijk dus het zijn zeer prettige dagen geweest. Gelukkig had ik een sterke degelijke sneeuwbril(die niet van mij is) aan die de schok heeft opgevangen maar die is nu wel lelijk gebarsten. Beter de bril gebroken dan mijn neus, de hersenschudding heb ik gelukkig genoeg ook aan me laten voorbij gaan, ik weet nu wel een beetje hoe het is om er een te hebben.

Sommigen konden er wel om lachen...

De pret kon niet op...

En snel nog maar even foto's maken ook, dachten ze; 'dat vindt ie vast leuk'.

Ik vond het niet zo grappig. Toen ik enkele dagen later nog steeds met barstende hoofdpijn in mijn bed lag, vonden sommige anderen het ook niet meer zo grappig. Hoe dan ook was het best een fijne dag ook al ging het snowboarden bij mij absoluut niet zo goed als de week ervoor in Molde, volgende keer (wanneer dat ook moge zijn) toch nog eens enkele lessen nemen om de techniek wat bij te werken en misschien ook een helm op:)
Hoe dan ook, na het vallen nog een keer of vier dezelfde piste naar beneden gevlogen ook al ging dat wel wat minder snel en vlot, maar de angst moest overwonnen worden en het vertrouwen moest terugkomen.

In plaats van een alcoholische après-ski(de jägermeister stond al koud en klaar) heb ik toch maar gekozen om even te ontspannen in het zwembad. Buiten stond ook een heerlijk warm bubbelbad klaar, maar wegens publicitaire redenen worden hiervan geen foto's getoond.
Ik heb nog nooit met zoveel verschillende nationaliteiten in een bubbelbad ge

Gek zijn doet geen pijn, maar met blote voeten in de sneeuw lopen doet dat wel...

In elk geval een leuke ervaring...

En dan komt er eentje op het idee om sneeuwbal-gevecht te gaan doen...

En allemaal zo snel mogelijk weer naar binnen het warme water in...

Ze hebben ook treinwegen in Noorsporen...

Dank aan Paulien, Nadya, Youssouf en Jérôme voor de foto's...

Lied van de dag:

Het is bruin, zoet en gemaakt door een belg. Wat is het?

2010-03-24T18:33:00.007+01:00

Chocolade-TRUFFELS!

Een aantal weken terug had ik voor de lol eens een kleine hoeveelheid truffels gemaakt om er hier enkele individuen mee van hun sokken te blazen. Dat was boven alle verwachtingen veel meer dan geslaagd met als gevolg dat er lang werd uitgekeken en héél veel werd gevraagd en gezaagd wanneer ik er nog eens ging maken en als ze ook mochten toekijken HOE ik ze maakte.

Zo gezegd, zo gedaan.

Lied van de dag: http://www.youtube.com/watch?v=DHFFol-8REI
Lied van de dag 2: http://www.youtube.com/watch?v=tM9rnqdAx00

Dank aan Ieva Baltina voor de foto's!

Voor degenen die mij niet kennen en toch mijn blog lezen; ik ben linkshandig...

Het komt goed.

Dat was vermoeiend...

Even pauzeren...

Kakao-poeder

Cocos-poeder

En melkchocolade-schilfers

Mijn lieftallige assistentes...
...en assistent

Met veel arbeidsvreugde en gedrevenheid.

Het eindresultaat.

Detail: Let vooral op de XL- en XXL-truffel op het linker bord...

'awel, et ware goei...'

Sneeuwpret met een plank

2010-03-21T18:48:00.006+01:00

Eén van de dingen die op mijn lijstje staat dat ik hier absoluut wilde doen was eens een dagje gaan snowboarden. Afgelopen woensdag hebben enkele noorse studenten een ski-dag georganiseerd en dat is bij velen in goede smaak gevallen.Transport, ski-pas en het huren van het snowboard-materiaal was naar noorse normen vrij goedkoop, hoe dan ook was het méér dan zijn geld waard.

Het weer was héél beroerd, het heeft nagenoeg de hele dag gesneeuwd en het was boven op de berg zo mistig dat je ongeveer maar 3 meter voor je kon kijken. Dat laatste is niet zo handig als je pas voor de tweede keer gaat snowboarden maar het kon mijn sneeuwpret echt niet drukken.

Het was een zéér leuke maar vermoeiende dag met bijhorende après-ski, ik laat de beelden voor zich spreken.

Sneeuw sneeuw sneeuw sneeuw

2010-03-16T21:15:00.013+01:00

Enkele dagen terug zitten pochen dat alles hier begon te smelten en dat het hier zelfs warm(+5°C!!!) begon te worden.

De dag nadien echter opgestaan, de gordijnen opengetrokken en alles zag er weer witter dan wit uit. De voorspellingen waren dat het meer dan een week opnieuw zou sneeuwen en dat is al meer dan waar geweest. Van vrijdag tot nu(dinsdag) heeft het al de hele tijd gesneeuwd in alle vormen en hoeveelheden. Gevolg: alles is weer bedekt alsof het putje winter is en het ziet er hier net hetzelfde uit als toen ik hier in Molde ben aangekomen maar jammer genoeg is het nog steeds half maart en niet opnieuw eind januari.

In elk geval, héél veel sneeuw, overal! En dat ziet er héél mooi uit, ik ben de sneeuw nog steeds niet moe(integendeel, sneeuw is leuk!), de noren onderhand wel denk ik. Als ik het nog niet beu ben, dan zijn jullie het zeker nog niet beu, dus probeer ik jullie de komende dagen te overstelpen met foto's indien je al vergeten zou zijn hoe dat er uit ziet(wit) en tot als het iedereen zijn oren uitkomt...

Het lied van de dag van bijna zowat elke dag hier de laatste dagen is meer dan ooit deze:
http://www.youtube.com/watch?v=C4lb5vlk5gA

Luister, kijk, en geniet(en word maar jaloers ook).

Een auto hebben is niet altijd zo handig hier...

Rimo, mijn(en vele anderen hun) verblijfplaats hier in Molde...

Zoek de auto, degene die kan raden welk merk en model het is krijgt een gratis pakje verse sneeuw...

Fabrikkvegen

Maagdelijk wit...

Aan bomen hangen meestal bladeren, dat is niet overal zo...

Als ze hier nu het zebrapad groen en rood zouden verven, dat zou veel handiger(en zichtbaarder) zijn...
Een exotische cruise naar Molde...

Jazzboy heeft een hanekam gekregen...

Misschien speelt hij nu ook hardrock en punk-muziek...

Hij heeft tenminste terug wat publiek...

Een berg, van sneeuw...

Noorse decadentie, ze hebben hier buiten zelfs vloerverwarming...

Zelfs de hogeschool is helemaal ingesneeuwd...

Maagdelijk wit.

Molde FK - Rosenborg BK: 1-2

2010-03-16T20:28:00.007+01:00

Zoals ik al had laten vallen zijn we zondagavond naar de openingswedstrijd van het noorse voetbalseizoen geweest. Dit was meteen een topwedstrijd tussen Molde en Trondheim want deze stonden vorig seizoen op de tweede en eerste plaats. Het was een voetbalwedstrijd die mij evenwaardig leek aan een belgische tweede of derdeklasser maar het was zeker leuk om eens meegemaakt te hebben. Voetbal, dat is eigenlijk overal hetzelfde. Het enige verschil hier was dat alles(behalve de lijnen) er een beetje witter uitzag en het een beetje kouder was.

De wedstrijd was goed begonnen en Molde was meteen goed weg. Na enkele minuten werd de openingstreffer bijna gemaakt maar de bal ging net langs de verkeerde kant van de paal over de (oranje) lijn. Het tempo zakte echter snel en mijn aandacht had wederom meer interesse voor de randanimatie dan het voetbal zelf. Een beetje onverdiend en dankzij een partijdige scheidsrechter is Molde uiteindelijk jammerlijk uit de boot gegaan met 1-2. Op de tribunes was het koud en het heeft nagenoeg de hele tijd gesneeuwd, het ene ogenblik al wat harder dan het andere.

De harde kern uit Molde was nogal klein van aard(zeker in vergelijking met de kolossale E-SIDE van de beste voetbalclub uit België CLUB BRUGGE!) en op gebied van sfeer maken kunnen ze ook nog wat leren maar ze hebben zeker hun best gedaan, van aan de overkant van het stadion heb ik enkele leuke animaties gezien die in België de revue nog niet zijn gepasseerd.

Hoe dan ook was het zeker en vast een leuke en aangename avond ook al zie ik mezelf er niet elke week of om de 14 dagen zitten.

Onderstaand nog enkele beelden met dank aan Raimon Izard want ik had mijn foto-toestel niet bij.

Lied van de avond zonder twijfel: http://www.youtube.com/watch?v=RpdLCbIHEx0

Oranje lijntjes...

Opwarmen is hier héééél belangrijk...

1 minuut stilte, geen flauw idee waarom...

Internationale hooligans in Molde...

Allemaal grote onnozelaars...

En die zitten dan naast de harde kern supporters van de bezoekers uit Trondheim. Iedereen heeft zijn manieren gehouden, er zijn geen rellen uitgebroken en er zijn ook geen gewonden gevallen. Nu ik er aan denk was het misschien wel leuk geweest om een sneeuwbal-gevechtje uit te lokken. Alleen jammer dat sneeuw hier zo serieus genomen wordt...

'sebiet een toek op a bakkes, dikken' begrijpen ze hier niet...

De 'grasmat' van Molde...

En de harde kern...
Er moest wel sterk ingezoomd worden om ze te zien zitten...

Molde smelt (nogmaals)

2010-03-11T15:14:00.009+01:00

En dat is duidelijk te merken, je voelt de nattigheid van twee kanten komen. Het is al de hele week rond de 5°C en het blijft hier nu ook maar de hele tijd regenen. Meestal ben ik geen fan van regen(wie wel?), maar vandaag vond ik het best aangenaam voor enkele minuten toen ik op de bus aan het wachten was, het deed me een beetje aan België denken. Nog eens des te meer voel ik me hier weer een beetje meer thuis, ik ben benieuwd welk kant dat opgaat, maar ik weiger het hier thuis te noemen.

Als alles goed blijft gaan hoop ik volledig gedaan te hebben met studeren en ophalen en misschien kan ik zelfs een beetje voorsprong nemen. Die voorsprong kan handig zijn want er staat eind maart en begin april al één en ander op het programma. Wat dat is ga ik nu eens niet verklappen, dat lees en zie je later wel maar het belooft héél leuk te worden. Ik kijk er naar uit, zoals alle noren hier ook uitkijken naar de lente.

Met het vorige weekend nog fris in het achterhoofd staat het nieuwe weekend alweer bijna voor mijn neus. Ik vind het altijd leuk als de tijd vooruit gaat, maar het moet hier nu ook niet te snel gaan, daarvoor heb ik het hier te veel naar mijn zin. Vrijdag geef ik het voetballen nog eens een kans hoewel ik het de laatste 2 keer niet zo leuk meer vond, te veel onbekenden(noren), te veel mensen, te veel strevers die niet voor het plezier spelen. Hopelijk leidt de combinatie van adrenaline en testosteron niet tot hooliganisme anders gaat het fout aflopen, laat de endorfines maar zegevieren. Zaterdagavond zijn we (de internationale studenten hier in Molde) weer uitgenodigd door het Salvation Army voor een maaltijd(gratis boef!) en wat spelletjes, het kan alleen maar gezellig zijn, Kompagniet laat ik deze keer echt wel aan mij voorbijgaan tenzij ik me ladderzat ga zuipen maar daar heb ik niet echt(lees: NOOIT) zin in. Zondag gaan we met een 20-tal studenten de hooligan gaan uithangen in het Aker-stadion hier in Molde. Het voetbalseizoen begint hier in Noorwegen en we gaan naar de wedstrijd FK MOLDE - ROSENBORG kijken. Hopelijk regent het niet te veel anders kunnen we daarna samen lekker gezellig in de droogkast kruipen.

Voor degenen die mijn zoetgevooisde stem niet kunnen missen heb ik slecht nieuws. Twee weken geleden dacht ik dat mijn micro stuk was maar die blijkt prima te werken(heb 'm even op een andere laptop geprobeerd). Dat is op zich niet zo slecht nieuws maar dat betekent wel dat het aan mijn laptop ligt. Ik heb al meer dan mijn goesting zitten zoeken naar een oplossing maar ik denk niet dat het aan de software ligt maar aan de hardware. Dat wil zeggen dat ik voor de rest van mijn verblijf hier niet meer kan skypen of dergelijke, momenteel heb ik daar ook niet echt behoefte aan dus mij deert het (nog) niet echt. Indien nodig kan ik wel even op een andere laptop springen en als het ECHT nodig is kan ik eens kijken om een externe geluidskaart te kopen maar daar heb ik momenteel niet veel zin in, ik heb ook geen idee wat het kost.

Omdat het niet altijd even leuk is te lezen wat ik zit te lullen geef ik nog even wat plaatjes om te kijken.

Ken je deze nog?

Ah, ik wist niet dat het een auto was die er onder zat...

En deze?

Dat ziet er nu zo uit;

'Vroeger':'En nu':

Niagara is er niets bij...

Natuurlijk moest ik Jazzboy ook nog even in beeld laten komen...

Zijn publiek is een beetje uitgedund...

En zijn mooie achtergrond is ook even verdwenen...

Detail: kijk, hij heeft precies een hoedje op, iemand een slimme verklaring?
Geen fotoshop, wel opzet van de fotograaf(mezelf.)

Heb eindelijk een plekje gevonden waar ik af en toe eens een streepje jazz kan meepikken. Het programma ziet er uit als volgt, ik denk dat ik de volgende weken wel eens een kijkje ga nemen...

P.S: De oplossing van het raadseltje in het vorige bericht (zie 'een maand later') is 'Guineeër'.
Ene Lander vander L. was de enige met een (fout:) antwoord en gaat zodoende met (alle) prijzen lopen. Proficiat en dank voor deelname en eerlijkheid door het niet-gebruiken van het wereldwijde web en ieder's vriend wikipedia.

Ha det bra.

Mijn kot

2010-03-08T17:50:00.008+01:00

Kom binnen!

Ik heb dus 5 flatgenoten waarmee ik de gemeenschappelijke ruimtes deel. Dat zijn 4 noren en 1 ghanees, allemaal prima kerels, ik heb er al heel wat mee afgelachen en er wordt wel eens wat uitgestoken(ik heb al in het donker mogen douchen), maar je kan er altijd bij terecht als je wat nodig hebt. Ze zijn altijd heel behulpzaam en heel makkelijk in omgang, ze praten ook de hele tijd noors, elke dag een noorse krant en de noorse televisie staat vaak aan dus ik leer heel wat. Ik beklaag het mij dus helemaal niet dat ik niet samenwoon bij mijn internationale maten, integendeel, dat heeft hier ook wel zijn voordelen...

De keuken; schoon e? Er moet wel bij vermeld worden dat dit niet altijd zo is, die noren houden niet zo van hun afwas te doen of op te ruimen nadat ze eten gemaakt ende gegeten hebben. Ik ben gene moeilijke, heb me er nog niet te dik in gemaakt maar soms is het wel (heel) irritant...

Kasten en opberg-ruimtes genoeg, alleen de tafel had soms wat groter gemogen. Ofwel moeten die noren af en toe maar wat meer opruimen...

In huiselijke termen zouden we dit de woonkamer noemen, op romeinse wijze in de zetel liggen en het avondeten verorberen tijdens het maaltijd gebeurt hier wel vaak.
Jawel, we hebben hier televisie met noorse en zweedse zenders. Ik ben al jaren geen groot tv-kijker meer, maar ze hebben hier ook Discovery Channel, in het engels met noorse ondertitels, da's dubbel leren tijdens het ontspannen...

En we hebben ook een tafelvoetbal, als dat niet leuk is:)

Kom binnen in mijn kamer, de rondleiding duurt slechts enkele seconden...

Want zoveel valt er niet te zien en te vertellen. Een beetje decoratie voor het thuis-gevoel en om de gezelligheidsfactor wat op te krikken, misschien dat ik eens wat mooie prentjes ga afdrukken in de bib op school...

Ofwel heb ik weinig inspiratie, ofwel valt er weinig over te vertellen :)
Een stoel is een stoel, een tafel(tje) is een tafel(tje), het moet niet altijd gesofisticeerd zijn...

Klein, gezellig, net gepast voor mij alleen, ben echt wel content(tevreden in het Nederlands) van mijn kamer.

Detail: let maar eens op die mooie bescherm-engeltjes die over mij waken hier...

Mijn weekend is weer aardig leuk geweest. Vrijdagavond voetbal gespeeld tot het letterlijk pijn begon te doen en zaterdag was er zoals wekelijks weer een voorspel-feestje in de A-blok. Voor het voorspel hebben we met enkele mensen afgesproken samen te eten. En wat hebben we gegeten? PIZZA! En wie heeft die pizza gemaakt? IKKE!
Ik heb er 3 gemaakt, hoe dat er uit ziet kan je hieronder zien. Zonder mezelf te bewieroken, ik ben altijd bescheiden, zou ik het resultaat gewoon gastronomisch-orgastisch willen noemen...
De anderen hadden ook nog 5 of 6 platen gemaakt dus er was PIZZA IN OVERVLOED!

Heerlijk:)

Vol pizza en goedgemutst ben ik toch maar weer mee naar Kompagniet geweest en dat is eigenlijk wel wederom een leuke avond geworden. De muziek is denk ik letterlijk elke week dezelfde, maar deze keer was het toch anders. Deze avond was het alsof indien ik het zelf wou, ik mijn eigen muziek kon kiezen. Alsof ik mijn eigen muziek meehad, zoals een mp3-speler en een koptelefoon bijvoorbeeld, die dan bijvoorbeeld zou verstop zitten onder mijn trui met kap, en dan volledig los gaan op je eigen muziek naar keuze en iedereen die niet begrijpt wat er aan de hand is en je een beetje gek vindt. Mijn internationale gezelschap wist wel wat er aan de hand was en we hebben heel wat afgelachen, amusement is een must op een zaterdagavond en dat doe je beter met een lach, zeker als je in een dronken kweekvijver terechtkomt, hormonen hebben niet echt een gevoel voor humor. Ik des te meer...

Neeee, zoiets zou ik toch nooooit doen?! Ik zou nooit zoeen gekke ideeën hebben en ze dan ook uitvoeren, zeker niet waar iedereen me kent... (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ironie)

Zondag weer gaan voetballen maar dat was van korte duur, met volle gewicht twee voetbal-stuts op mijn knie gekregen dus het lachen en het lopen was me even vergaan. Ik ben dan in het doel gaan staan maar dat ging nog beroerder ondanks de motiverende ploeg-genoten. Na drie kwartier werden we er uit geknikkerd omdat het boeltje moest gesloten worden en dan mochten we nog eens in de regen naar huis stappen ook.
Gelukkig hebben de douche en het gezelschap nadien veel goed gemaakt.

Vandaag is het al de hele dag aan het regenen(voor het eerst!) en het is sinds enkele dagen tussen de 0 en de +5°C, sjongejonge, wat is dat warm! Het gevolg is dat het hier weer een ongelooflijk vies papperig boeltje is. Opmerkelijk: voor het eerst op plaatsen straten en voetpaden gezien waarvan ik eerst dacht dat ze enkele uit ijs bestonden. Straks komen ze me vertellen dat hier soms ook gras groeit, dan val ik helemaal van mijn stoel:)

Afscheid van een groot moeder

2010-03-07T15:32:00.005+01:00

Ik had in een vorig bericht al laten vallen slecht familiaal nieuws gekregen te hebben, de titel is duidelijk.

Alleen en zo ver weg, vele mooie herinneringen zo dichtbij...

Een moeder is gewoon een vrouw

maar van binnen

leeft ze van anderen.

Ze breit de dagen aaneen

met de naalden van het geduld.

Ze weeft haar herinneringen

in haar dromen.

Ze rondt het leven af

met mooie kant.

Ze denkt met kleine gebaren.

Ze strijkt de kreuken glad.

Ze is moeder van de vrede.

Als het donker wordt

legt ze een deken

over het huis en over de bomen.

Ze heeft warme kinderen

om van te dromen.

Als ze slaapt, luistert ze.

Onrust houdt haar adem wakker.

‘s Morgens legt ze op tafel

de schaduwstreep van koffie

met wat brood.

In de kelder zit de zomer

in zelfgemaakte confituur.

Een moeder maakt van

zoveel kleine dingen

groot geluk.

Een moeder: gewoon een vrouw

maar van binnen...

Dag oma, k'goa froai zin wi...